خودم به طواف,

انا الحق

و انالناحق!

از میان چشمهایم یکی پیامبری میکند

یکی استغفرالله کفرم را میگوید!

امتی در کفشهایم مومن شده

اما دست و دلم به اعجاز نمیرود

دوباره شهری بسازم

خانه ای

دوباره مخلوقی

و شیطانی که ضرورت است

برای منزه ماندنم!