شکوه و شِکوه از حرفی است
که پیرت کرد٬
چشم!
خون به مغز این سکوت نرسیده می میرم٬
هوا مرگش را روی ما بالا آورد
من کودکم را تف کردم
و در حاشیه ات نوشتم:
"فروشی نیست"
مال روزهایی است
که دست این جیب به دهانش می رسید
و ال دی دخترانم را دور نمی انداخت٬
بی گدار به این آبها نزن
خود یا خدا کشی
تمامش کن٬
چند بار بگویم
آن مرد که در باران آمد
"فروشی نیست"
